über ihre kreise d geier
i auer rysfäudrueh
da braut sech irgendöppis zäme
wo am schluss när niemer het gseh cho...

sie träit dert uf ihrer umloufbahn
ie oder i däm änge schnäggeloch
schüttet vom hohle i ds lääre
u malt sech ds meischte uus

ihres härz het se im schtich gla
het sech scho lang us em schtoub gmacht
sy name treit sie für immer unger ihrer
huut.

d tage si ne rosskur u so si ihri nächt
da hanget schtändig öppis düre
sie het meh aus eis ysen im füür
wo sie sech d finger dran verbrönnt

die süesse frücht die hange
immer z oberscht i dr chrone
u blöderwys o no ging a de dünnschte äscht.


sie seit:
i bi uf myre umloufbahn u sammle schicksalsschleg
alptröim, abschtürz ond missglückti plän
faugruebe u fautschi fährte,
scham u zwyfel, wuet u truur
bluet u träne, sorge u leid
das aues blybt eim treu, dr räscht vergeit!

säg, wär het scho aus im griff?
d insle gsehn i säuber – zeig mir ds schiff!



sie löscht ds liecht im gang u leit sech i ds bad, u wartet dert mit offne arme...


[patent ochsner]